Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

" ROCKET MAN "















  O Ronnie O' Sullivan , δεν είναι απλά μια άλλη μια snooker - ιδιοφυϊα.....μεταξύ των υπολοίπων ιερών τεράτων του συγκεκριμένου σπορ....

 Το τεράστιο βιογραφικό του , το οποίο πέραν των τροπαίων , των centuries και των εντυπωσιακών του παραστάσεων πάνω στο πράσινο τραπέζι , διανθίζεται από πολλά προσωπικά "χαντάκια" , οικογενειακά δράματα , καταθλίψεις , εξαρτήσεις και αδιέξοδα , θα μπορούσε άνετα να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τον Pete Townshed , μόνο που αυτή τη φορά η μουσική του όπερα δεν θα είχε τον τίτλο "Tommy" , αλλά "Ronnie".

  Mικρές διαφορές δηλαδή, ανάμεσα  σε δυο δισύλλαβα ονόματα , με πορείες σχεδόν παράλληλες και κοινό  διακρότημα .

  Ο "Cue- Ball Wizzard" , αυτή τη φορά , δεν θα ήταν τυφλός .

  Θα είχε τα αντανακλαστικά του Noel Gallagher , την ευαισθησία του Ray Davies και την τρέλα του Keith Moon.

  Και πως θα μπορούσε άλλωστε να γίνει διαφορετικά ?

  Όταν ένας έφηβος , μόλις στα 17 του ,στέφεται ο νεαρότερος πρωταθλητής στο Μεγάλο Νησί και για να μοιραστεί τη χαρά  με τον μπαμπά του , αναγκάζεται  να τον επισκεφτεί στη φυλακή , όπου εξέτιε την ποινή του για φόνο , ήταν σχεδόν σίγουρο , ότι αυτό το αγόρι , δεν θα είχε μια μονότονη -βαρετή ζωή.

  Το παρατσούκλι "Rocket-Man" , ταιριάζει μοναδικά , όχι μόνο με τον εκρηκτικό τρόπο παιχνιδιού του , αλλά και με πολλές απ'τις σκοτεινές κι ευαίσθητες πτυχές του χαρακτήρα του , ακριβώς όπως ακούγεται στην εξομολογητική μελωδία των E.John/B.Taupin.

O Steve Hendry , ένας απ'τους θρύλους (για πολλούς ο καλύτερος) του Snooker , παραδέχτηκε κάποτε σε σχετική ερώτηση που του έγινε , ότι "...ναι , αν ρωτάτε εμένα , ο Ronnie είναι ο καλύτερος όλων των εποχών , άσχετα με το ranking στην παγκόσμια κατάταξη τα τελευταία χρόνια..."

Είναι πάντως αξιομνημόνευτο , ότι στην παγκόσμια ιστορία κι όχι μόνο των σπορ , αλλά γενικότερα , εκεί που τα νούμερα , τα ρεκόρ ,οι στατιστικές , αλλά ακόμα κι αυτή η ίδια η κοινή λογική , αδυνατούν να ερμηνεύσουν τα γεγονότα και κυρίως τον τρόπο με τον οποίο αυτά γίνονται , τότε όλοι καταφεύγουν στο ανεπιτήδευτο -ωμό ταλέντο και την τεράστια προσωπικότητα , προκειμένου να βρουν παρηγοριά και εξηγήσεις.

Κι ο Ronnie δεν είναι απλά μια μεγάλη και σπάνια προσωπικότητα ...

Η "Ρουκέτα" , ήταν και θα παραμείνει ένας ατόφιος STAR , μεγάλης εμβέλειας, που θ'ακτινοβολεί κυρίως ΑΛΗΘΕΙΑ ....όσο κι η γνωστή , αλλά πάντα συγκινητική ιαχή "Go Ronnie" , που ακούγεται σχεδόν κάθε φορά που σηκώνεται για να πάρει θέση σε κάποια απ'τις γωνίες του τραπεζιού.

Ο μπαμπάς βγήκε απ'τη φυλακή ύστερα από 18 χρόνια και διατηρεί μαζί  με τη μαμά ένα sex-string-shop κάπου στο Essex...



Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Where Did Your Heart Go ?


























To 2016 ήταν (και χρησιμοποιώ χρόνο Αόριστο γιατί θεωρώ ότι έχει ήδη ξεκουμπιστεί  ) μια χρονιά ,που ο δρεπανιφόρος κύριος με τα μαύρα , θέρισε κυριολεκτικά πολύ κόσμο .....

Δεν θέλω να γίνω κουραστικός ,παραθέτοντας  ξανά τη μεγάλη (and still growing) λίστα με τους μακαρίτες , αφού πάνω κάτω, είναι λίγο έως πολύ , γνωστή στους περισσότερους .....

Οι απώλειες ωστόσο , του μακροβιότερου και πιο αγαπητού , παγκοσμίως ,μονάρχη Bhymibol Adulyadej και του Georgios Kyriacos Panayiotou , ήταν σίγουρα αυτές που με λύπησαν περισσότερο , για διαφορετικούς λόγους εννοείται η καθεμία.

O πρώτος , όντας  η προσωποποίηση της ευγένειας ,της διορατικότητας ,της εργατικότητας και της μετριοφροσύνης , κατάφερε χωρίς κανένα απολύτως σχέδιο στο μυαλό του , να πετύχει το σχεδόν ακατόρθωτο....
Να ενώσει , δηλαδή έναν κατά βάση άναρχο λαό , να οργανώσει κοινωνικές δομές και να μετατρέψει ένα μεγάλο κομμάτι της οκνηρίας σε δημιουργική σαφήνεια ....κι όχι σε ασάφεια που είναι το συνώνυμο του "τίποτα" ....

Ο δεύτερος , απλά έγραψε το "Faith"....δηλ. ένα απ'τα πιο εμπνευσμένα  και καλλιτεχνικά πληρέστερα debut albums όλων των εποχών και όχι μόνο....

Η τεράστια εμπορική επιτυχία του δίσκου , τα Νο1 , τα charts και το Rolling Stone , είναι πολύ "λίγα" στην συγκεκριμένη περίπτωση ,για να αποδώσουν στο ελάχιστο , το μεγαλείο και τη σπουδαιότητα του .

Γι αυτό και δεν θ'αναφερθώ καθόλου σ'αυτό το post σε νούμερα , θέσεις και πωλήσεις....(τέτοια στοιχεία θα ταίριαζαν καλύτερα αν το αντικείμενο ,ήταν το  "Thriller " του M.J ή το "Joshua Tree" των U2)

Εδώ μιλάμε για την απόλυτη επανάσταση του 1987 !

Μια "πίστη", που ξεκινάει σαν σε κηδεία , με τη ισχνή μελωδία του "Freedom" των Wham , ν'ακούγεται από ένα παλιό εκκλησιαστικό όργανο , χωρίς τίποτα να προμηνύει τον κυριολεκτικό "χαμό" που θ'ακολουθήσει....

Pop, Rock , R'n'B , Electro,Funk,Soul  & Gospel είναι οι βασικοί πυλώνες που στηρίζουν το τεράστιο αυτό μουσικό  ΕΡΓΟ , που θα μπορούσε άνετα, ν'ανέβει σαν μουσική Όπερα κάποια στιγμή και να σταθεί επάξια , δίπλα σε αντίστοιχα έργα των Queen και των Who .

Στίχοι , μουσική, εκτέλεση  και παραγωγή , όλα από τον George Michael , εκτός από το "Look At Your Hands " , το οποίο συνυπογράφει ο D.Austin.

Δεν είναι μόνο ότι σχεδόν όλα τα singles που βγήκαν από κει μέσα , είναι αριστουργήματα, ούτε ότι ήταν κάτι τόσο πρωτοποριακό για την εποχή και τόσο πολύ μπροστά σε μουσική αντίληψη και εκτέλεση.

Είναι ότι αυτός ο δίσκος,  έχει πολύ ....μα πάρα πολύ ψυχή μέσα του και "σηκώνει" εκατοντάδες ακροάσεις , με κάθε φορά να είναι διαφορετική.... κι αυτό είναι τόσο σπάνιο.

Θυμάμαι ότι, όταν πριν από 29 περίπου χρόνια ,πρωτοείδα το video clip του "I Want Your Sex" , μου έκανε τεράστια εντύπωση ο κώλος της τύπισσας με τις ζαρτιέρες που περπατούσε προκλητικά "κουνώντας τα γοφία της "...

Μου πήρε πολύ καιρό (σχεδόν 3 δεκαετίες & a lot of water under the bridge ...) για να καταλάβω , ότι το "I Want Your Sex " δεν ήταν τελικά αυτό που έβλεπα,ένιωθα ή άκουγα  τότε ....

Άργησα πολύ να κατανοήσω, την σπουδαιότητα του "Father Figure", τη γενναιότητα του "One More Try" και την ιερή κυνικότητα του "Hand To Mouth".

Το "Faith" ,το έχω συνδέσει εννοιολογικά με την ελευθερία και ημερολογιακά με τα τέλη του Ιούνη...

Εθιστικά όμορφες  μυρωδιές, που σε μένα τουλάχιστον, θα λειτουργούν μέχρι να πεθάνω εντελώς αφροδισιακά, με το όποιο κόστος....



" i believe in the gods of America
  i believe in the land of the free
  but no one told me , 
  that the gods believe in nothing..."









Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016